وقتی رنگ، ساختار فضا میشود
در طراحی یک کافهبستنی، رنگ اگر فقط برای تزئین استفاده شود خیلی زود خستهکننده میشود؛ اینجا تلاش کردم رنگ بخشی از منطق معماری فضا باشد.
رنگ بهعنوان معماری
ایده اصلی پروژه از ترکیب رنگهای پاستلی با یک هندسه منظم شکل گرفت. سبز، بنفش و آبی روشن نه بهصورت پراکنده، بلکه در قالب یک شبکه ماژولار روی جداره اصلی قرار گرفتند؛ شبکهای که با تغییر رنگ، عمق و حضور آینهها، ریتم بصری فضا را میسازد.
همین منطق در سقف، کانتر و جزئیات دیگر ادامه پیدا میکند تا رنگ بهجای یک لایه تزئینی، تبدیل به بخشی از هویت فضایی پروژه شود.
تعادل میان بازیگوشی و آرامش
ماهیت کافهبستنی به فضا اجازه میداد شخصیت شادتر و آزادتری داشته باشد، اما هدف من ساختن یک محیط بیش از حد کودکانه یا شلوغ نبود.
به همین دلیل، در کنار رنگهای پاستلی از چوب طبیعی، سطوح خنثی و فرمهای ساده استفاده شد. مبلمان چوبی گرمای لازم را وارد فضا میکند و کف خاکستری با قطعات سبز، رنگ را با ریتمی کنترلشده تا سطح زمین ادامه میدهد.
نور، ریتم و جزئیات
تکرار چراغهای آویز در ارتفاعهای مختلف، بخشی از حرکت بصری پروژه را شکل میدهد. نورپردازی در کنار قاببندیها، آینهها و خطوط عمودی کانتر باعث شده حتی در یک فضای نسبتاً محدود، لایههای مختلفی برای دیدن و کشفکردن وجود داشته باشد.
در این پروژه، هدف فقط طراحی یک فضای رنگی نبود؛
میخواستم شادابی کافهبستنی در معماری احساس شود، بدون اینکه نظم و هویت فضا قربانی رنگ شود.
پروژه: طراحی کافهبستنی
موقعیت: تهران، پیروزی
کاربری: کافه و بستنیفروشی
خدمات: طراحی معماری داخلی، طراحی کانتر، طراحی نورپردازی، انتخاب متریال و توسعه هویت فضایی
نوع همکاری: طراحی
نظرات